இது காதல் கடிதம் அல்ல...12(தொடர்க(வி)தை)

தொடர்க(வி)தை கொஞ்சம் நீளமாக இருக்கும் தொடர்ந்து கடைசி வரை படிக்கவும்.முந்தைய பாகங்கள் அனைத்தும் இங்கே....

மற்றொருநாள் மருத்துவமனையில்...
உன் மருந்துகள் குறைந்திருந்தன
உன் நம்பிக்கை போலவே; வெளியே...

கார்கால  சாட்சியாய் கருத்த வானம்;
கண்ணீர்விடும் மேகம்;
மண்ணோடு மன்றாடி ஓயாத
மழையில் உளறல்;
கடிவாளம் போடாமல்  
காற்றோடு போராடி
கைகொண்டு நிலைமுட்டும்
கதவுகள்;
பாடித்திரிந்த பட்டாம்பூச்சி
படுக்கையில் கூட்டு புழுவாய் நீ...

மழை கம்பிகளை
மீட்டி உனக்கான
சோகப்பாடலை
சொல்லிதர நான் வரவில்லை.

கூனிப்போன உன் முதுகேறி கொசுக்கள்
குதிரைச்சவாரி செய்யலாம்!!
ஷோசியலிசம் சொல்லவேண்டிய உன் நாக்கு
சோற்றுக்காய்  கூச்சலிடலாம்!!
சோற்றுபருக்கையின்   கூர்மை உன்
தொண்டைக்குழியை கிழித்து
இரத்தம் குடிக்கலாம்!! அதன்
இளஞ்சூட்டில் இதயம்  வெந்து
இறந்தும் போகலாம்!!.
ஜன்னல் கம்பியாய் தேய்ந்த தேகம்
மழைச்சாரல் பட்டு  முறிந்துபோகலாம்!!
போதும்!!

துவண்டு துவண்டு வண்டு தீண்டும்
செண்டாய் இருந்தது போதும்!!
அச்சமில்லை பாடிய பாரதியின் வாக்கை
துச்சமாய் எண்ணி துவண்டு கிடைக்காமல்
துளிர்த்துவா.

சொல்லுக்கே சோணங்கி விட்டால்
சொர்க்கம்கூட சுகமாய் இராது
சுருக்கென எழுந்து வா.

அடகுவைத்த உன் சிந்தனையை மீட்டு
அரியணையில் ஏற்று.
கனவுகள் வெறும் கற்பனைகள் அல்ல
அள்ளிவீசிய உன் கனவுகளை கண்டெடு.

மங்கைஎன்பவள் மலர்தான்
மலர்களுக்கு மதம்பிடித்தால் 
காற்று  கதறும் காலநிலை சிதறும்.

உன் பட்டுச் சிறகுகள் படர்.
சூரியனின் சுடர் முட்டு.
நரம்புகள் கொண்டு
இயங்கியது போதும் வா இனி
நம்பிக்கை கொண்டு இயங்கு.

இதை கேட்டதும் அவளின்
கனத்த கால் சிறகுகள்
காற்றை எதிர்த்து சைகை செய்தது.

ஆம்!! நசுங்கிப்போன நரம்புகளில்
நம்பிக்கை தைலம் தடவி தரை
இறக்கினாள் தாங்க பாதங்களை.

என் தோள்களை தொட்டது
நம்பிக்கை ரேகைகள்
ஓடிய  ஒரு கை  அது...
(தொடரும்...)
பொறுமையாய் படித்த அணைத்து அன்பு நெஞ்சங்களுக்கும் நன்றி...

பதிவுலகில் பத்திரமாய் நான்...

1) வலைப்பதிவில் தோன்றும் உங்கள் பெயர்?
ப: வலைப்பதிவில் தோன்றும் என் பெயர் சீமான்கனி.(ஒரே வார்த்தைல சொல்றத விட்டுட்டு ஏன் இழுக்குற...)

2) அந்தப் பெயர் தான் உங்கள் உண்மையான பெயரா? இல்லை எனில் பதிவில் தோன்றும் பெயரை வைக்க காரணம் என்ன?

ப: உண்மையான பெயரும் அதே...ரெம்ப ஆராய்ச்சிலாம் செஞ்சு வச்சதாம்.வித்யாசமா இருக்குல(ஆமா அத நீதான் சொல்லிக்கணும்...)

3 )நீங்கள் தமிழ் வலைப்பதிவு உலகில் காலடி எடுத்துவைத்ததைப் பற்றி.

ப: அது ஒரு பெரிய கதை.... என்னை முதலில் ஈர்த்த வலைப்பக்கம் பி.கே.பி அப்போது எனக்கு பதிவுலகத்தை பற்றி ஒண்ணுமே தெரியாது.சர்க்கரை சுரேஷ் என்ற ஒரு பதிவரை படிக்கும் பொது ஆர்வம் வந்தது.ஒண்ணுமே தெரியாம குருட்டாம் போக்குல ஒரு பக்கத்தை உருவாக்கி(வழக்கம் போல) கொஞ்ச நாள் அனைவரின் பதிவுகளை மட்டும் படிச்சுட்டு அப்படியே வச்சிருந்தேன்.எனக்கும் ஒரு வலைப்பக்கம் இருக்குனு பூரிப்புல ரெண்டுநாள் சரியா தூக்கமே வரலை (பெரிய சாதனை பண்ணிட்டத மனசுல நெனப்பு)அப்றம் அதுக்கு ஒரு பெயர் வைக்க ரெம்ப யோசிச்சு கனவு பட்டறைன்னு பெயர் வைக்க முடிவு பண்ணி அப்றம் வித்யாசமா இருக்கனுமேன்னு "கரும்பு பட்டறை"னு பெயர் வச்சேன்.முதல் பதிவா பெயர் காரம் சொல்ல இந்த பதிவு போட்டேன்.(சிரிக்கக்கூடாது ஆமாம்) அதே நாளில் மூணு சூடான  பதிவு.(இதுக்கும் சிரிக்கக்கூடாது ஆமாம்)   அவ்ளோதான் கூட்டம் கூட்டமா  வாசகர்கள் வர அவர்களை விரட்டவே நேரமில்லாம தவிச்சேன்.ஆமாங்க கரும்புன்னு பெயர் வச்சா வாசகர்கள் ஈ மாதிரி வருவாங்கன்னு பார்த்தா "ஈ"தான் வாசகர் மாதிரி வந்துச்சு.(அவ்வ்வ்வவ்வ்வ்வவ்வ்....)அப்றம் மறுபடியும் கனவு பாட்டை-னு மாத்தியாச்சு..

அதுல என் தலையணைக்கும் காதல்   இந்த கவிதைக்கு முதலாவதா சர்க்கரை சுரேஷ் வந்து பின்னுட்டம் இட்டு திரட்டிகளை பற்றி டிப்ஸ் தந்தாரு  என் முதல் வாசகரும் அவர்தான் இப்போ அவர் பக்கமே காணவில்லை.அடுத்து
குப்பை தொட்டி  ஆதவன்   சார் வந்தாரு அவரும் சில டிப்ஸ் கொடுத்தாரு. சுமஜ்லா அக்கா பக்கத்தில் நிறைய அனுபவம் கிடைத்தது.இப்படிதான் ஆரம்பம் ஆனது பயணம்.

4) உங்கள் வலைப்பதிவை பிரபலமடையச் செய்ய என்ன என்னென்னவெல்லாம் செய்தீர்கள்?

ஒன்னும் செய்யல...(வழக்கம் போல) பிரபலம் ஆக  எல்லாம் ஆசை இல்லை(ஆஹா இது உலக நடிப்புடா சாமீ) நல்ல வாசகன் தான் நல்லா பதிவரா  ஆக முட்டியும்னு(தத்துவம்ஸ்.....) நிறைய பதிவுகளை தேடி முழுசா படிச்சு மனசுல பட்டத பின்னுட்டம் இட்டேன்.இன்றுவரை அதுதான் செய்கிறேன்.நல்ல பதிவரா இருக்க ஆசை படுறேன்.(ஆசை மட்டும் படு)

5) வலைப்பதிவின் மூலம் உங்கள் சொந்த விஷயத்தை பகிர்ந்து கொண்டதுண்டா? ஆம் என்றால் ஏன்?அதன் விளைவு என்ன? இல்லை என்றால் ஏன்?

பகிர்ந்ததுண்டு. உணர்வுகளை வெளிப்படுத்த.நிறைய நண்பர்கள்.நட்பு நான் நேசிக்கும் ஒரு உன்னதமான உறவு.அதனால்தான் http://ganifriends.blogspot.com/ பெயர் வந்தது.(ஆஹா எப்படி இப்டிலாம்??)


6) நீங்கள் பொழுதுபோக்குக்காக பதிவுகளை எழுதுகிறீர்களா அல்லது பதிவுகளின் மூலம் சம்பாதிப்பதற்காகவா?

இரண்டுக்காகவும்  இல்லை. என் எண்ணங்களை நண்பர்கள் பார்வைக்கு எழுதி  வைக்கும் என்  டைரி பக்கங்கள் இவை...(அட பார்ரா )

7) நீங்கள் மொத்தம் எத்தனை வலைப்பதிவுகளுக்கு சொந்தக்காரர்? அதில் எத்தனை தமிழ் வலைப்பதிவுகள் உள்ளன?

இரண்டு.இரண்டும் தமிழில்தான். கனவு பட்டறை, ஊறுகாய்.
 ஊறுகாய் இது நண்பர்களோடு சேர்ந்து எழுத வைத்திருக்கிறேன் தற்போது சில பதிவுகளின் பேக்அப் எடுத்து வைத்திருக்கிறேன்.

8) மற்ற பதிவர்கள் மீது எப்போதாவது உங்களுக்கு கோபம் அல்லது பொறாமை ஏற்பட்டது உண்டா? ஆம் என்றால் யார் அந்த பதிவர்? ஏன்?
ம்ம்ம்ம்.....அது வந்து...என் மனசாட்சி சொல்லும் நல்லா கவனமா கேட்டுக்கோங்க.(ஐ!!! கடைசில என்னைய மாட்டி விடுறியா அப்போ நான் சைகைல சொல்லறேன் மக்களே புரிஞ்சுகொங்கோ).........................................புரிஞ்சதா??

9) உங்கள் பதிவை பற்றி முதன் முதலில் உங்களை தொடர்புகொண்டு பாராட்டிய மனிதர் யார்? அவரைப் பற்றி, அந்த பாராட்டைப் பற்றி..

முதல் பாராட்டு  சர்க்கரை சுரேசிடம் இருந்து வந்தது "என் தலையணைக்கும்" காதல் இந்த கவிதைக்கு முதலாவத சர்க்கரை சுரேஷ் வந்து பின்னுட்டம் இட்டு "கலக்கல் தல" இதுதான் முதல் டானிக் எனக்கு.அடுத்து "குப்பை தொட்டி" ஆதவன் சார் வந்தாரு அவரும் சில டிப்ஸ் கொடுத்தாரு அடுத்தடுத்து சுமஜ்லா அக்கா, சக்தி அக்கா,நிலா அக்கா,மாப்ளே வசந்த்,நண்பர் அபூ,பிரபா,பாலாசி,ஜலிகா,கதிர் அண்ணா, கிஷோர்   இவர்களின் தொடர் ஊக்கம், பாராட்டு, அறிவுரை, வழிநடத்தல் இன்னும் தொடர்கிறது...

10) கடைசியாக----விருப்பம் இருந்தால் உங்களைப் பற்றி பதிவுலகத்துக்கு தெரிய வேண்டிய அனைத்தையும் பற்றி கூறுங்கள்...

அன்பார்ந்த பதிவுலகமே வணக்கம்...

பெயர்                                    :   சீமான்கனி.(புதுசு)

வயது                                    :   வருத்தம் ச்சே வருஷம் ஒன்னு கூடுது.

உயரம்                                  :   வானத்துக்கு கொஞ்சம் கிழே  / பூமிக்கு கொஞ்சம் மேலே.

தத்தக்கா பித்தக்கா  ஊர்  :   பாண்டியநாடு.

கபடி, படி படி படி  ஊர்       :   பல்லவநாடு.

ஆணி பிடுங்குவது            :   அரபுநாடு.

பிடித்தது                               :   கடவுள்/காதல்/கவிதை.

இதுவரை பிடிக்காதது      :   பைத்தியம்.

தெரிந்தது                             :   முகத்துக்கு முன்னாடி இருக்குற எல்லாமே.

தெரியாதது                          :   முதுகுக்கு பின்னாடி இருக்குற எதுவுமே.

அறிந்தது                              :   சமையலுக்கு காய்கறிய.

அறியாதது                          :    சமைப்பது எப்படி?

சாதனை                              :    பதிவு எழுதுவது.

 வேதனை                           :    மொக்கை போட தெரியாதது.(நம்பனும்)

நண்பர்கள்                           :   நல்லவர்கள்.

எதிரிகள்                              :   ரெம்ப நல்லவர்கள்.

அடிக்கடி கேட்க்கும்          :    தங்கம் கிராமுக்கு இவ்வளோ உயர்வு.
பொன்மொழி                     
தத்துவம்ஸ்                        :    அ)கருத்தா  படிச்சா பாஸ் மார்க்கு.
                                                    காதலி அடிச்சா டாஸ்மார்க்கு.
                                                    ஆ)மாவு சுடாது பட் மாவ தோசையா நாம் சுடலாம். 

                                                    இ)தோசைய நாம்  சுடலாம் சுட்டபின் தோசையும்  நம்மல சுடலாம்.


மை டியர் மக்களே இத படிச்சுட்டு கண்டிப்பா ஒரு முடிவுக்கு வந்திருப்பீங்க.(அடுத்தமுறை இந்த பக்கமே வரக்கூடதுனா???)இந்த நேரத்தில் என்னை அழைத்த மாப்பி வசந்துக்கும்.அருமை அக்கா சுசிக்கவுக்கும் என் நன்றியை காணிக்கையாக்குகிறேன்.இந்த பதிவுக்கு வரும் கண்டனங்களையும் அவர்களுக்கே....
நான் அழைப்பது....

என் மனதிலிருந்து பிரியா
ஸாதிகா அக்கா
நண்பர் வெறும்பய  
நண்பர் கமலேஷ்

அடுத்த பதிவில் அடிவாங்கிய தழும்புகளுடன் சந்திக்கிறேன் ...

நாளும் நட்புடன்...

முகமோ முகவரியோ அறியாமல்
மொழி என்ற முற்றத்தில் முக்கூடினோம்.


உனக்காய் சொடுக்கும் ஒவ்வொரு சொடிக்கிலும் -நீ
எனக்காய்  கொஞ்சம் சிரிப்பையோ சிந்தனையோ
ஆறுதலையோ அதிர்வையோ தொடுத்து விடுகிறாய்.


கசப்பு இரத்தத்தில் அமிழ்ந்து கிடக்கும் இதயத்தை-உன்
மந்திர எழுத்துக்களால் சர்க்கரை பாகில் மூழ்கடிக்கிறாய்.


கவிதைகள் விற்கும் கடைவீதியில்
கண்ணடைத்து கடந்துபோகும் என்னை
கைபிடித்து கருத்துக்களில் கலர் காட்டுகிறாய்.


ஏதோ காரணத்தால் உன்னை
தொடராமல் போனவனை தொடர்ந்து வந்து
தொட்டு தோள்கொடுக்கிறாய்.


ஆம் உண்மைதான்  
உனக்காய் தட்டப்படும் ஒவ்வொரு எழுத்துக்களிலும்
கொஞ்சம் சுயநல சூத்திரம் சொல்லித்தான் அனுப்புகிறேன்.
எனக்கும் அதே எழுத்துக்களை தட்டிவிடு என்பதாய் அல்ல
எழுத்துக்களால் என்னையும் எண்ணங்களையும்
தட்டி செதுக்குவாய் என்றுதான்.


கடவுளின் கருவறையில்
நினைவுகூரும் நிகழ்வுக்குமுன்
நீயும் நானும் நிச்சயித்து கொள்வோம் -நாம்
நல்ல நண்பர்கள் என.


விதியின் வசத்தாலோ இல்லை
பதிவின் வசத்தாலோ என்னை நண்பனாய்
அன்பால்  சொந்தமாக்கிக்   கொண்ட சொந்தமாய்ஆன 
அணைத்து நண்பர்களுக்கும்  சமர்ப்பணம்.


அனைவருக்கும் இனிய நண்பர்கள் தின வாழ்த்துகள்.

இனியென்ன செய்வாய்?

அன்பெடுத்து அம்பு செய்து

ஆழமாய் தைத்தாய்.

அடுத்து என்ன செய்வதாய் உத்தேசம்?

ஓட்டை விழுந்த இதயத்தின்

ஒழுகும் குருதியை உன்

ஒற்றை முத்தத்தில்

உதடுகளுக்கு  சாயம் பூசுவாய்.

துடிக்கும் இதயத்தை துப்பட்டாவால்

துடைத்துக் கட்டுவாய்.

அமில மழையில் அல்லாடும் 

அக்கினி பறவையின் சிறகு வாங்கி

ஆறாத காயம் ஆற்றுவாய் .

வளையல்கள் நொறுக்கி  

கொலுசு மணிகளை குலுக்கி

இதயத்தின் இட வலது 

இருபக்கமும்  

இறுக்கிக் கட்டி எந்நேரமும்

இனிமையாய் இம்சிப்பாய்.

பேசா இதயத்தை உன்

பெயர் மட்டும் பேசும்

பேதையாக்குவாய்.

ஒவ்வொரு பகலின்

ஆரம்பத்திலோ,  

அல்லது இரவின்

தொடக்கத்திலோ

தூக்கம் என்ற ஒன்றை 

தொல்லையாக்குவாய். 

சேற்றுக்குள் புதைந்திருக்கும்

கலப்பை போல என் 

சோற்றுக்குள் புதைந்து கொண்டு 

தொண்டைகுழியில் குத்துவாய்.

உன் வியர்வை துளியை

விலைக்கு கேட்கவும் 

கண்ணீர் துளியை

தொலைக்க கேட்கவும் 

செய்வாய். 

கண்விழிக்க கனவு காட்டி

காகிதங்களை நீட்டி நீயே அதில்

கவிதையாவாய்.

ஊருக்கும் பெருக்கும் மட்டும்

உருவாய் விட்டுவிட்டு

உனக்கானவனாய் என்

உயிர்  மட்டும் மாற்றுவாய்.

இவ்வளவுதானே....

இதையெல்லாம் எப்போது

செய்வதாய் உத்தேசம்??

நான் களவாணி-2

நான் களவாணி-1

முதல் பாகத்திற்கு ஆதரவுதந்த அனைவருக்கும் நெஞ்சார்ந்த நன்றிகள்...

அடுத்தது பயங்கரமான அனுபவம்.இன்றும் அதை நினைத்தால் அந்தநாளின் ஒவ்வொரு காட்சியும் கண்ணு முன்னாடி வந்து போகுது.(எதுக்கு இவ்வளோ பில்டப்பு??)

அன்று எங்கள் ஐ.டி.ஐ யின் கடைசி வகுப்பு.(ஃபெர்வேல்டே) அனைவரும் ரெம்ப குதுகலமாய் இருந்தோம்.எங்களுக்கு வந்த ஆசிரியர்கள் அனைவருக்கும் நினைவு பரிசுகள் வாங்கி பகிர்ந்தோம்.நண்பர்களிடம் முகவரி பகிர்ந்தோம். அந்த  இன்ஸ்டியுட்டில்   யாருக்குமே பிடிக்காத பெருசு ஒருத்தர்  இருக்கார்  அவர் பெயர்  ஹுசேன் முக்கிய  பதவியில் இருப்பவர்.எங்கள் டிபார்மென்ட் பசங்களை கண்டாலே அவருக்கு பிடிக்காது. ஐந்து நிமிடம் தாமதமா வந்தாலும் அப்டியே வீட்டுக்கு அனுப்பிவிடுவார்  சும்மா இல்லை நாலு  அடிய போட்டுதான் அனுப்புவார். ரெம்பநாளா அவர்மேல எங்க எல்லோருக்கும் பயங்கர கோபம். அன்றுதான்  பழி தீர்க்கும் நாள்.

நிகழ்ச்சியெல்லாம் முடிய மாலை ஏழு  மணி நல்லா இருட்டிருச்சு எல்லோரும் வெளிய வந்துட்டோம்.அவரும் அவரோட ஓட்டை வண்டிய ஓட்டிட்டு வந்தார்.அவர் கேட்டை நெருங்கும்போது கூட்டத்தில் இருந்து ஒருத்தன் "டேய் ஹுசேன் சொட்டதலையா" னு சத்தமா சொல்ல.எல்லோரும் பயந்து  (மனசுக்குள்ள   சத்தமா சிரிச்சுட்டு) ஆளுக்கொரு பக்கமா ஓடிபோயிட்டோம்.நான் என்நண்பர்கள் ரிஸ்வான், அரவிந்த் மூணு பெரும் ஒன்னாதான் பஸ்ல போவோம்.சிம்சன் சுரங்கபாதை வழியாதான் அந்த ரோட்டை கடந்து போவோம்.அதே போல் அன்றும்  நடந்ததை பேசி சிரிச்சுட்டு சுரங்கபாதைக்குள்ள நடந்து போறோம் எதிரே ஹுசேன் சார்... (ஹாய் ஆப்பு)ஆக்ரோஷத்தோட எங்களை நோக்கி வர்றார்.கைல இருந்த கடிகாரத்தை கழட்டி பைக்குள்ள வச்சுகிட்டே கேட்டார்(மனுசே  தெளிவா  ஸ்கெச்  போட்டுருக்காரு)  "யாரு டா அப்படி சொன்னது??"நாங்க தெரியல சார்னு சொல்லி அடுத்தநொடி ரைட்டு லேப்ட்டுன்னு அடி பின்னி எடுக்குறார். ஆமாம்  ரிஸ்வான்னும் அரவிந்தும் எனக்கு ரைட்ட்ளையும் லேப்ட்டுளையும் நடுவுல  சேஃப்பா நான். (மகனே ஜஸ்ட்டு மிஸ்டா)

படத்துல வில்லன் ஹீரோவ அடிக்கிற மாதிரி அடினா அடி அந்தமாதிரி அடி அங்க எங்களை வேடிக்கை பார்த்து கடந்து போகுது ஒரு கூட்டம்.(சினிமா சூட்டிங்க்னு நெனச்சுருப்பாங்க) சிலபேர் அவரை தடுக்க முயற்சி பண்றாங்க ம்ம்ம்ஹும் முடியல (சினம் கொண்ட சிங்கம் சும்மா இருக்குமா??).அரவிந்துக்கு உதடு கிழிஞ்சு இரத்தம் வர்ர வரைக்கும் அடி நிக்கவே இல்லை.மகனே டி.சி வாங்க வருவீங்கல அப்போ வச்சுக்குறேன் டா. அப்டின்னு சொல்லிட்டு போய்ட்டார்.வலி தாங்கமுடியாம அரவிந்த் "எவோனோ கத்துனதுக்கு நம்மல அடிச்சுட்டு போறானே  இந்தாளுனு" சொல்லிட்டு ஒரு சமதம் எடுத்தான். "அவன கண்டு பிடிச்சு இதே அடிய அவனுக்கு குடுக்கலை நான் ஆம்பளையே இல்லடா".(அதுக்கு ஏன்டா இந்த முடிவு)எல்லோருக்கும் கொஞ்சநாள் இழுத்தடிச்சு டி.சி குடுத்தாங்க.கடைசி வரைக்கும் யாருனே கண்டு பிடிக்க முடியல அரவிந்த் சபதமும் நிறைவேரலை.

ஒரு வேலை இந்த பதிவை அவன் படிக்க நேர்ந்தால் அவன் சபதம் இனி நிறைவேறலாம். ஆமாம் அந்த கூட்டத்துல "ஹுசேன் சொட்டதலையானு" கத்துன நல்லவன்  நான்தான்.இப்போ நினைத்தாலும் சிரிப்போடு அந்த நியாபகங்கள் ஒரு பக்கம் வர இப்போ கொஞ்சம் பயமாவும் இருக்கு.

பயஸ்க்கி:
        மாப்பள அரவிந்து எப்போவாவது இந்த பதிவ படிக்க நேர்ந்தால் கொலைவெறியோடு கத்திய கித்திய தூக்கிகிட்டு வந்துராதே.ஐ யம் ரெம்ப பாவம்.
ஏதோ அறியா வயசுல தெரியாம பண்ணிட்டேன்.மக்களே நீங்களும் யாரும் போட்டு குடுத்துறாதீங்க.ப்ளீஸ்............

நான் களவாணி-1

களவாணி தலைப்பை பார்த்ததும் படவிமர்சனம்னு நம்ம்பி வந்தவங்கள் மன்னிக்கணும்.படத்தோட விமர்சனம் பார்த்தேன் அப்டியே எனக்கும் நான் செஞ்ச  களவானித்  தனங்கள் நினைவுக்கு வந்துச்சு  அதன்  தொகுப்புதான்   இது.  (பயபுள்ளைக்கு பேருமைய  பாத்தியா??)

முதல் களவாணித்தனம்...
அப்போ எனக்கு மூணு வயசு இருக்கும் அதெல்லாம் நியாபகம் இருக்கானு கேக்குறது புரியுது இது எங்க அத்தமா(பாட்டி)சொன்னது.
சின்னமனூர் அது நான் பிறந்த ஊர் தேனீ பக்கத்துல இருக்கு.ஒருநாள்  சாயங்காலம் என்னை சீவி சிங்கரிச்சு வீட்டு வாசல் முன்னாடி வேடிக்கை பார்க்க உட்கார வச்சுட்டு அம்மா ஏதோ வேலையா உள்ள போய்ட்டாங்களாம்.வந்து பார்த்தா எனைய காணோம்.(எந்த பொண்ணு பின்னால போனியோ??யாருக்குத் தெரியும்.)உடனே பதறிபோய் அம்மா ஒரு பக்கம்,  அத்தா(அப்பா)  ஒருபக்கம்,  அப்பா (தாத்தா) ஒருபக்கம்னு ஊர்முழுக்க தேடுறாங்களாம். அங்க தண்டோரா அடிக்குரவற கூப்பிட்டு இன்னார் பேரனை காணோம்னு தண்டோரா அடிச்சாங்களாம். ராத்திரி  ஒன்பது   மணியாச்சு ஒருதகவலையும் காணோம். அடுத்த கட்ட நடவடிக்கையா கண்டு பிடிச்சு கூட்டிட்டு வந்தா சன்மானம் குடுக்குறதா தண்டோரா போட்டாங்களாம்.அதுக்கு அப்றம் ஒருத்தர் தூக்கிட்டு வந்து வீட்டுல விட்டாராம்.அங்க நடந்தத அவரு சொன்னாராம்.

நான் வீட்டுல இருந்து கிளம்பி நேரா நடந்து பஸ்டாண்டு வரைக்கும் போயிருக்கேன். அதுக்குமேல போகத்தெரியாம அங்கேயே நின்னு  அழுதுருக்கேன். அத பார்த்த ஒருத்தர் என்னை யாரு கேட்டுருக்காரு எனக்கு எதுவும் சொல்லதெரியல.அப்றம் பக்கத்துல இருந்த ஒரு டீகடைக்கு கூப்பிட்டு போய் என்ன வேணும்னு கேட்டுருக்காரு. நானும்  இதுதாண்டா  சான்ஸ்னு  நான்பாட்டுக்கு    பன்னு(BUN ), கேக்குனு  வாங்கி சாப்ட்டுட்டு அவரை பார்த்து ஒரு சிரிப்பு சிரிச்சுட்டு அவர் பக்கத்துலையே உட்கார்ந்துட்டேனாம்.(பயபுள்ள ஒரு பன்ன பார்த்ததும் பல்ல ஈளிச்சுடானே!!)அப்றம் அவரு விசாரிச்சு வீட்டுல வந்து விட்டுட்டாரு.அவருக்கு எங்கப்பா(தாத்தா)எவ்ளவோ பணம் குடுத்து நன்றி சொன்னாராம்.

அடுத்தது  மூணாவது படிக்கும் பொது டூருக்குபோக நான் செஞ்ச களவாணி தனத்தை  இங்க படிக்கலாம் ஆனா விழுந்து விழுந்து சிரிக்கக்கூடாது.  ஐயம் பாவம் அப்போ நான் சின்னபுள்ள.

 அடுத்து இரு ஒரு பயங்கரமான அனுபவம்.இத, தானா தற்கொலைனு சொல்லலாம் அந்த மாதிரி.மதுரைல ஐந்தாவதோ ஆறாவதோ படிக்கும்போது நடந்தது.நான் ஸ்கூலுக்கு போற வழில ஒரு குளம் இருக்கும்.அனால் அந்தபக்கமே நான் போனது இல்லை. ஒருநாள் ஸ்கூல் முடிஞ்சு வந்துகிட்டு இருக்கும்போது அந்த குளத்தை சுத்தி ஒரே கூட்டம்.அப்பவும் எதுவும் கண்டுக்காம நான் வீட்டுக்கு போயிட்டேன்.என் நண்பன் பாலா வந்து டேய் அந்த குளத்துல யாரோ ஒருத்தன் ஒரு சின்ன பிள்ளைய கொலபன்னி  வீசிட்டு போயிட்டானாம் டா.வா போய் பாக்கலாம்னு கூப்பிட்டான்.அம்மா அத கேட்டதும் டே அந்தப்பக்கம் போன... கொண்டேபோடுவேன். ஒழுங்கா அடக்கமா இங்கே இருன்னு சொல்லிட்டு எங்கயோ போய்ட்டாங்க.அப்போ நண்பன் சொன்னான் டே  அம்மா சொன்னா அதெல்லாம் சும்மா டா வாடா பார்த்துட்டு வருவோம்னு சொல்ல யாருக்கும் தெரியாம  அந்த குளத்துக்கு போனோம்.அங்க....

 ஒரு சின்ன பொண்ணு மிதக்குது கை, கால்  எல்லாம் வீங்கி இருக்கு பார்க்கவே பயங்கரமா பயமா  இருந்துச்சு.யாரோ ஒரு படுபாவி நகைக்காக கொலை பண்ணிருக்கான்.அங்க இருந்து ஒரே ஓட்டமா வீட்டுக்கு வந்துட்டேன்.அவ்ளோதான் ராத்திரி முழுசும் தூக்கம் வரலை கை கால்லாம் நடுங்குது காயிச்சல் வந்துருச்சி.டாக்டர், ஊசி,மந்திரிக்குறது எதுவும் கேக்கல.அப்பறம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா அத மறந்தேன் சரியா போச்சு.
அடுத்து எனக்கு அத்தா(அப்பா) கொண்டாடுன வித்யாசமான  பிறந்தநாள் இங்கே இருக்கு.இதையும் படிங்க.   (ஏண்டா இப்டி கொன்னு கொலைய அக்குற...)

அடுத்து அத்தாவின் (அப்பா)வேலை காரணமா சென்னை வந்துட்டோம்.  ஒன்பதாம் வகுப்பு படிக்கும்போது.அப்போ சென்னை,மெட்ரோ ரயில்,பீச்சு எல்லாம் எனக்கு புதுசு.பீச்சுக்கு போகரெம்ப ஆசை ரெம்பநாளா வீட்டில் யாருமே கூப்பிட்டு போகலை.என் நம்பன் அவனை அப்படிதான் சொல்லணும் அவ்வளோ நம்புனேன் அவனை.அவனும் நானும்  பீச்சுக்கு போக  திட்டம் போட்டு வீட்டுல கிரவுண்டுக்கு போறேன்னு சொல்லிட்டு கூழ் ட்ரிங்க்ஸ் குடிக்க அம்மாகிட்ட காச ஆட்டைய போட்டு கேளம்பிட்டோம்.நான் அவனை கேட்டேன் ரயில் பீச்சுக்கு போகுமான்னு.(கப்பல்தானே போகும்)அவன் சொன்னான் ஓ... போகுமே.அப்போ அதுலயே போகலாம்னு முடிவு பண்ணியாச்சு.சைதாப்பேட்டை ஸ்டேசன்ல டிக்கெட் எடுத்துட்டோம்.பீச்சு எத்தனாவது ஸ்டேசன்னு கவுண்டர்ல கேட்டோம் அவரு கடைசி ஸ்டேசன்னு சொன்னாரு.நாங்களும் அடுத்து வந்த ரயிலில்  ஏறி கதை பேசிட்டே போறோம். ரெம்பநேரம் ஆச்சு.கடைசியா ஒரு ஸ்டேசன்ல எல்லோரும்  இறங்குனாங்க.அப்போ ஒருத்தர் கிட்ட இதுதான்  லாஸ்ட்டானு   (அப்பகூட பீச்சு ஸ்டேசன்னு  கேக்கத் தெரியால ஹையோ..ஹையோ..) கேட்டோம் அவரும் ஆமான்னு சொல்ல எறங்கி பார்த்தா அது தாம்பரம்.டே என்னடா தாம்பரம்னு போட்டிருக்கு அப்போ பீச்சு  இல்லையா??டேய் லூசு(யாரு லூசு???) இங்கதாண்ட பீச்சு இருக்கு வா... எனக்கு     தெரியும்-னு   நடக்குறான் நானும் அவன் கூடவே நடந்து போறேன்.ரெம்ப தூரம் வந்தும் பீச்சுக்கு உண்டான ஒரு அறிகுறியும் தெரியல.ரெம்ப நொந்து போய் கேட்டேன் டேய் தெரியாதுன சொல்லிருடா இப்டியே போய்டுவோம்.முடியல ரெம்ப வலிக்குது(அவ்வ்வ்வ்....)அவன் சொன்னான் தெரியலடா...மறந்து போச்சி.அப்போதான் எனக்கு தெரியும் பயபுள்ள இதுவும் இப்போதான் முதல் முறையா ரயிலில் வருதுன்னு.அப்றம்  அலஞ்சு திருஞ்சு வீட்டுக்கு போனா...எங்க அத்தா (அப்பா)எனக்கு ரெண்டாவது பொறந்தநாள் கொண்டாடினாரு.நான் கூட கேட்டேன் போன மாசம்தானே எனக்கு பொறந்தநாள் வந்துச்சு இப்போ எதுக்குன்னு.இம்ஹும்.. அவரு கேக்கவே இல்லையே.வெடி வெடிச்சு ரெம்ப அமர்களமா கொண்டாடுனாரு.(தொடரும்)

டிஸ்கி:எனக்கும் ஆசைதான் இதே தலைப்ப வச்சு நாம சின்ன வயசுக செய்த களவாணி (குறும்பு)  தனத்த தொடர் பதிவா எழுதனும்னு ஆனா எல்லோருக்கும் தொடர் பதிவுனாவே அலர்ஜியா இருக்கு.அதான் நானே தொடர்ந்து இன்னும் சில குறும்புகளை எழுதுறேன் இத பயப்படாம படிக்கணும் சரியா...
இங்கே படிக்கலாம்...

ராச்சஷி பூக்கள்...

காத்திருக்கச்  சொல்லிவிட்டு  போனாய் 

காதல் சொல்ல கவர்ந்துவந்த ஒற்றை ரோஜா - தன்

காத்திருப்பையும் கவனப்படுத்த 

காத்திருக்கிறேன் என்று வானத்தில் எழுதச்சொல்லி 

கத்தியாய் கைகீறி இரத்தம் காட்டுகிறது.

***

மாலை வந்ததும் மாறாமல் வரும் பூக்காரியிடம் 

மலர் சூடிக்கொள்ள மங்கை இல்லை - அவளின்

மயிலிறகு பாதங்களின் மருக்கள் மட்டுமே 

மிச்சமாய் இருக்கு என்னிடம் என்றதும் 

கூடையிலிருந்து குதித்துவந்து என்மேல்

குண்டு எரிகிறது குண்டுமல்லி ரெண்டு.

***

ஏ!!கலாபக்காரியே - உன்

கார்கூந்தல் கூடும் கனகாம்பர பூக்கள் உன்னை

காணாத கோபத்தில் கண்ட  இடத்திலெல்லாம் 

கல்லெறிந்து காயப்படுத்துகிறது.

***

நீ  ஊஞ்சல் கட்டி ஆடும் அழகை 

உயரே இருந்து உற்றுப்பார்த்து விட்டு 

உதிரும் வேப்பம்பூக்கள் - அங்கு

நீ சிதறிய சிரிப்புகளை சேமிக்க வரும் என்மேல்

விறகு எறிந்து விரட்டுகிறது. 

***

அன்று நீ சரிந்த மண்ணில் 

சிதறிய மல்லிகை பூக்களை தேடிஎடுத்து 

மார்போடு வைத்துக் கொள்கையில் 

மாமல்லபுரத்து மலையாய் மாறி 

மல்லிகை என்னை கொல்லப்பாக்குது.

***

பசி பிசையும் வயிற்றுக்கு உணவுட்ட 

தொண்டைக்குழியில் தங்கிவிட்டு

தர்ணா செய்கிறது காலிபிளவர்.

***

இப்படித்தான் இயல்புகளை இருத்திவிட்டு

திரிபுகளை தின்னக்கொடுக்கிறது

நின் நினைவுகள்.

உன் ராச்சஷா  பூக்களால்

காதலன் பட்ட காயங்களுக்கு கட்டுப்போட 

கல்லறை தகர்த்து  எழுந்துவா.

வருவாயா??வரமாட்டாயா?

மீண்டு வருவாய் என்றுதான் 

மீண்டும் மீண்டும் சொல்கிறது உன்

கல்லறை பூத்த கள்ளிப்பூக்களும் உன்

இறுதி ஊர்வலத்தில் இறைக்கப்பட்ட 

கதம்பப்பூக்களும் கருகி காத்திருக்கிறது

என்னை போலவே 

சீக்கிரம் வா....